บทที่ 37 เผชิญหน้ากับความเป็นจริง

ที่โรงพยาบาล

เฮนรี่นอนอยู่บนเตียงผู้ป่วย ร้องโอดครวญด้วยความเจ็บปวดอย่างเกินจริง "โอ๊ย โอ๊ย โอ๊ย! ช่วยด้วย ไดอาน่า! ผมจะตายอยู่แล้ว!"

ขณะที่เสียงร้องโหยหวนของเฮนรี่ดังก้องไปทั่วห้อง ไดอาน่าก็ส่งสายตาวิงวอนไปให้หมอเป็นครั้งที่สาม

พยาบาลสาวอดไม่ได้ที่จะกลั้นยิ้ม ในขณะที่หมอถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ